Class 9 Assamese Chapter 15 Answer 2026 | চোৰধৰা
যদি আপুনি Class 9 Assamese Chapter 15 Answer 2026 | চোৰধৰা বিচাৰি আহিছে, তেন্তে আপুনি একেবাৰে ঠিক ঠাইত আহিছে। এই অধ্যায়টো অলপ interesting, কিয়নো ইয়াত “চোৰধৰা” ঘটনাটোৰ জৰিয়তে বুদ্ধি, সতর্কতা আৰু উপস্থিত বুদ্ধিৰ কথা বুজোৱা হৈছে।
অনেক ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে এই অধ্যায়টো পঢ়োতে কাহিনীটো বুজে, কিন্তু প্ৰশ্নোত্তৰ লিখোতে অলপ সমস্যা পায়। একেবাৰে normal কথা, tension ল’ব নালাগে। আজি মই আপোনাক সহজ Assamese ভাষাত সকলো বুজাই দিম যাতে আপুনি exam ত confidently লিখিব পাৰে।
👉 মনত ৰাখিব: যদি আপুনি প্ৰথমবাৰ এই chapter পঢ়িছে, তেন্তে আগতে কাহিনীটো বুজা খুব important, তাৰ পিছত answer মুখস্থ কৰক।
অধ্যায়ৰ মূল ভাব (চোৰধৰা কি বিষয়ে?)
“চোৰধৰা” গল্পটো মূলত এটা বুদ্ধিদীপ্ত ঘটনাৰ ওপৰত আধাৰিত। ইয়াত দেখুওৱা হৈছে—
- কেনেকৈ বুদ্ধি ব্যৱহাৰ কৰি চোৰ ধৰা যায়
- মানুহে কেতিয়া সতর্ক থাকিব লাগে
- মিছা মানুহ শেষত ধৰা পৰে
সহজকৈ ক’লে: এই গল্পটো আমাক শিকায় যে কেৱল শক্তি নহয়, বুদ্ধিও খুব জৰুৰী।
Class 9 Assamese Chapter 15 Answer 2026 | চোৰধৰা
চমু উত্তৰ
প্ৰশ্ন ১: গল্পটোত মূল ঘটনা কি?
উত্তৰ:
গল্পটোত চোৰ ধৰা ঘটনাটো মূল বিষয় হিচাপে দেখুওৱা হৈছে, য’ত বুদ্ধি ব্যৱহাৰ কৰি চোৰ ধৰা হয়।
প্ৰশ্ন ২: চোৰ ধৰা কেনেকৈ সম্ভৱ হৈছিল?
উত্তৰ:
চোৰ ধৰা সম্ভৱ হৈছিল বুদ্ধি, সতর্কতা আৰু উপস্থিত বুদ্ধিৰ জৰিয়তে।
প্ৰশ্ন ৩: গল্পটোৰ পৰা কি শিক্ষা পোৱা যায়?
উত্তৰ:
গল্পটোৰ পৰা আমি শিকো যে—
- সততা খুব গুৰুত্বপূর্ণ
- মিছা কাম কৰিলে এদিন ধৰা পৰিবই
- বুদ্ধি ব্যৱহাৰ কৰিলে সমস্যা সমাধান হয়
বহলাই উত্তৰ
প্ৰশ্ন: চোৰধৰা গল্পটোৰ কাহিনী নিজৰ ভাষাত লিখা
উত্তৰ:
“চোৰধৰা” গল্পটোত এটা ঘটনাৰ জৰিয়তে দেখুওৱা হৈছে যে কেনেকৈ এজন চোৰক ধৰা হৈছিল। গল্পটোত দেখা যায় যে চোৰে গোপনে কাম কৰিছিল, কিন্তু তাৰ কৌশল বেছি দিন লুকাই নাথাকিল।
ঘটনাটোত উপস্থিত বুদ্ধি ব্যৱহাৰ কৰি চোৰটোক চিনাক্ত কৰা হয়। এইটো প্ৰমাণ কৰে যে কেৱল শক্তি নহয়, বুদ্ধি আৰু ধৈৰ্যও খুব জৰুৰী।
গল্পটোৰ শেষত চোৰটো ধৰা পৰে আৰু সঠিক শাস্তি পায়। ইয়াৰ জৰিয়তে লেখকে দেখুৱাব খুজিছে যে অন্যায় কাম কেতিয়াও লুকাই নাথাকে।
Quick Revision Table
| বিষয় | সহজ ব্যাখ্যা |
|---|---|
| মূল ভাব | বুদ্ধিৰে চোৰ ধৰা |
| শিক্ষা | সততা আৰু সতর্কতা |
| গুৰুত্বপূর্ণ বিষয় | উপস্থিত বুদ্ধি |
| ফলাফল | চোৰ ধৰা পৰে |
চমু উত্তৰ
প্ৰশ্ন:
কানাই বুলি কাৰ কথা কোৱা হৈছে?
উত্তৰ:
কানাই বুলি ভগৱান শ্ৰী কৃষ্ণৰ কথা কোৱা হৈছে।
প্ৰশ্ন:
লৱণু-চোৰ কৃষ্ণই গোপীৰ মুখত কি সানি দিছিল?
উত্তৰ:
লৱণু-চোৰ কৃষ্ণই গোপীৰ মুখত মাখন সানি দিছিল।
প্ৰশ্ন:
মাধৱদেৱৰ সাহিত্যিক জীৱনৰ কীৰ্তিস্তম্ভ কি?
উত্তৰ:
মাধৱদেৱৰ সাহিত্যিক জীৱনৰ কীৰ্তিস্তম্ভ হ’ল ‘নামঘোষা’।
প্ৰশ্ন:
‘ওহি বান্দীসৱক থানে আৱৰ নাহি।’ — ‘আৱৰ নাহি’ বুলি কোনে, কাক কৈছিল?
উত্তৰ:
‘আৱৰ নাহি’ বুলি যশোদাই শিশু কৃষ্ণক কৈছিল।
বহলাই উত্তৰ
প্ৰশ্ন:
“হে মাই যশোদে, তোহোঁ তাপ তেজহ।” — যশোদাৰ মনৰ তাপ গুচাবলৈ গোপীয়ে কিয় ক’ব লগা হৈছিল?
উত্তৰ:
যশোদাই কৃষ্ণক বিচাৰি ফুৰোতে এগৰাকী গোপীয়ে তেওঁক লগ পাই কৈছিল যে যশোদাই শোক-তাপ কৰিব নালাগে। কিয়নো গোপীয়ে যশোদাৰ পুত্ৰ কৃষ্ণক দেখিছে।
লৱণু চোৰ কৰিবলৈ বালগোপালে এগৰাকী গোপীৰ ঘৰত প্ৰৱেশ কৰিছিল। গোপীয়ে কৃষ্ণক লৱণু-চোৰ বুলি ধৰিলে। তেতিয়া শ্ৰীকৃষ্ণই গোপীক ক’লে যে তেওঁ চোৰ নহয়। তেওঁ আন গৰখীয়া সকলৰ লগত ৰাজপথত খেলি আছিল।
গোপীয়ে নিজেই নিজৰ ঘৰৰ লৱণু খাই কৃষ্ণক চোৰ বুলি কৈছে বুলি কৃষ্ণই কয়। কৃষ্ণৰ কথা শুনি গোপীয়ে চুবুৰীৰ আন গোপীসকলক মাতি আনি সাক্ষী কৰিলে।
তেতিয়া কৃষ্ণই নিজৰ হাতত থকা লৱণু গোপীৰ মুখত সানি দি ক’লে— “গোপীসকল চোৱা, সাক্ষীৰ কোনো প্রয়োজন নাই, এওঁৰ মুখেই সাক্ষী।”
এই কথা শুনি গোপীয়ে বৰ লাজ পালে। কৃষ্ণক কথাৰে পৰাজিত কৰিব নোৱাৰি গোপীসকলে পৰাজয় মানিলে। গোপীয়ে কৃষ্ণক কাতৰভাৱে ক’লে— “হে কানাই, তুমি মোক এৰা, তোমাক মই লৱণু দিম।”
তাৰ পাছত গোপীয়ে কৃষ্ণক লৱণু দিলে আৰু কৃষ্ণই আনন্দেৰে নাচিবলৈ ধৰিলে।
গোপীজনীয়ে যশোদাক ক’লে যে, শ্রীকৃষ্ণই সমগ্ৰ গোকুলবাসীক আনন্দ দিছে। সেইবাবে যশোদাই শোক-তাপ ত্যাগ কৰিব লাগে।
প্ৰশ্ন:
শ্ৰীকৃষ্ণই গোপীৰ মুখত কিয় লৱণু সানি দিছিল?
উত্তৰ:
এদিনা কৃষ্ণই গোৱালীপাৰাত গোপীৰ ঘৰত সোমাই লৱণু চোৰ কৰি খাইছিল আৰু শেষত গোপীৰ হাতত ধৰা পৰে।
গোপীয়ে কৃষ্ণক লৱণু-চোৰ বুলি ধৰাত কৃষ্ণই ক’লে যে তেওঁ কেতিয়াও চোৰ নহয়। সাক্ষ্যদানৰ বাবে গোপীয়ে আন গোপীসকলক মাতিলে।
তেতিয়া কৃষ্ণই নিজৰ হাতত থকা লৱণু গোপীৰ মুখত সানি দি ক’লে যে সাক্ষীৰ কোনো প্রয়োজন নাই, গোপীৰ মুখেই সাক্ষী। অৰ্থাৎ, নিজৰ দোষ ঢাকিবলৈ তেওঁ এই কৌশল ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
প্ৰশ্ন:
‘ইহা শুনি চিন্তা-শোক তেজিৱে পৰম হৰষিত ভেল?’ — কোনে, কাৰ আৰু কি কথা শুনি হৰষিত হৈছিল?
উত্তৰ:
ৰাতিপুৱাতে খেলিবলৈ ওলাই অহা প্ৰাণপুত্ৰ কৃষ্ণ আবেলিলৈ ঘৰলৈ উভতি নহা দেখি মাক যশোদাই শোকত বিয়াকুল হৈ তেওঁক বিচাৰি ফুৰিবলৈ ধৰিলে।
এইদৰে বিচাৰি ফুৰোতে এজনী গোপীয়ে যশোদাক ক’লে যে কৃষ্ণ গোৱালীপাৰাত নাচি আছে। লগতে তেওঁ কৃষ্ণই গোপীৰ ঘৰত লৱণু চোৰ কৰাৰ কথাও ক’লে।
গোপীয়ে এই কথাবোৰ কোৱাৰ পাছত যশোদাই নিজৰ পুত্ৰৰ বাতৰি পাই বৰ আনন্দিত হৈছিল। অৰ্থাৎ, গোপীৰ মুখত কৃষ্ণৰ খবৰ শুনি যশোদাই হৰষিত হৈছিল।
প্ৰশ্ন:
মাক যশোদাই কানাইক লগ পাই কি কি কথা কৈছিল আৰু কিদৰে চেনেহ প্ৰকাশ কৰিছিল?
উত্তৰ:
এদিনা কৃষ্ণ আবেলিলৈ ঘৰলৈ উভতি নহা দেখি যশোদাই তেওঁক বিচাৰি ফুৰিবলৈ ধৰিলে। এজনী গোপীয়ে বালগোপালৰ খবৰ যশোদাক দিলে।
গোৱালীপাৰাত গৈ যশোদাই কৃষ্ণক গোৱালীসকলৰ মাজত নাচি থকা দেখা পালে আৰু তেওঁৰ মন শান্ত হ’ল।
শ্ৰীকৃষ্ণই মাতৃৰ কোলাত উঠি স্তন পান কৰি কান্দি কান্দি গোৱালীহঁতৰ কথা ক’লে। কৃষ্ণক লৱণু-চোৰ বুলি অপযশ দিয়াৰ বাবে যশোদাই গোৱালীহঁতক গালি পাৰি খেদি দিলে।
যশোদাই কৃষ্ণক ক’লে যে তেওঁৰ ঘৰত দধি, দুগ্ধ, লৱণু বহুত আছে, সেয়েহে তেওঁ বাহিৰলৈ যাব নালাগে। তেওঁ নিজৰ সকলো কষ্ট নিজে বহন কৰিব বুলি ক’লে।
তাৰ পিছত যশোদাই কৃষ্ণক ঘৰলৈ আনি শীতল পানীৰে গা ধুৱাই, পঞ্চামৃত খুৱাই আৰু নানাপ্ৰকাৰৰ অলংকাৰ পিন্ধাই নিজৰ স্নেহ প্ৰকাশ কৰিলে।
ভাষা বিষয়ক
প্ৰশ্ন:
তলৰ পুৰণি শব্দবোৰৰ আধুনিক ৰূপ লিখা।
উত্তৰ:
তেজহ – ত্যাগ কৰা
তোহাৰি — তোমাৰ
হামু – মই
থিক – আছে
মাখিয়ে — সানি
উনিকৰ – এওঁৰ
ফিৰত — ঘূৰি ফুৰা
গাৰি — গালি
প্ৰশ্ন:
বিপৰীত শব্দ লিখা।
উত্তৰ:
চোৰ – সাধু
উত্তৰ – প্রশ্ন
কাতৰ — অকাতৰ
পুণ্য — পাপ
শোক — আনন্দ
হৰ্ষ – বিষাদ
শীতল — উষ্ণ
শেষ কথা
Class 9 Assamese Chapter 15 Answer 2026 | চোৰধৰা আপুনি ভাবাৰ দৰে কঠিন নহয়। অলপ বুজি পঢ়িলে আৰু নিয়মীয়াকৈ practice কৰিলে একেবাৰে সহজ হৈ যায়।
মনত ৰাখিব: বুদ্ধি আৰু সততা থাকিলে যিকোনো সমস্যা সমাধান কৰিব পাৰি।