Class 9 Assamese Chapter 14 Question & Answer । সুখ
যদি আপুনি Class 9 Assamese Chapter 14 Question & Answer । সুখ বিচাৰি আহিছে, তেন্তে আপুনি ঠিক ঠাইত আহিছে। এই অধ্যায়টো “সুখ” মূলত মানুহৰ জীৱনৰ সুখ–দুখৰ ধাৰণা বুজুৱায়। সহজ ভাষাত ক’বলৈ গ’লে, সুখ মানে কেৱল ধন-সম্পত্তি নহয়, কিন্তু মনৰ শান্তি আৰু সন্তুষ্টিও।
অনেক ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে এই অধ্যায়টো অলপ confuse হৈ যায়, বিশেষকৈ প্রশ্নোত্তৰ অংশত। কিন্তু tension নল’ব, আজি মই আপোনাক একেবাৰে সহজ Assamese ভাষাত বুজাই দিম যাতে আপুনি সহজে মনত ৰাখিব পাৰে।
অধ্যায়ৰ মূল বিষয়বস্তু (সুখ কি?)
এই অধ্যায়ত লেখকে ক’ব খুজিছে যে—
- সুখ কেৱল বাহ্যিক বস্তুত নাথাকে
- মানুহৰ মনৰ অৱস্থা বেছি গুৰুত্বপূর্ণ
- সঁচা সুখ পোৱা যায় সন্তুষ্টিত
সহজকৈ ক’লে: যদি আপোনাৰ মন শান্ত, তেন্তে আপুনি সুখী।
Class 9 Assamese Chapter 14 Question & Answer । সুখ
প্ৰশ্ন ১: “সুখ” বুলিলে কি বুজায়?
উত্তৰ:
“সুখ” বুলিলে মানুহৰ মনৰ আনন্দ, শান্তি আৰু সন্তুষ্টি বুজায়। ই কেৱল ধন বা বাহ্যিক বস্তুৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ নকৰে।
প্ৰশ্ন ২: মানুহে কেনেকৈ সঁচা সুখ লাভ কৰিব পাৰে?
উত্তৰ:
মানুহে সঁচা সুখ লাভ কৰিব পাৰে—
- নিজৰ ইচ্ছা নিয়ন্ত্ৰণ কৰি
- সন্তুষ্টি ৰাখি
- সৎ জীৱন যাপন কৰি
বাস্তৱ কথা: যদি আপুনি সদায় “মোৰ এইটো নাই” ভাবি থাকিব, তেন্তে সুখ নাপাব।
প্ৰশ্ন ৩: ধন-সম্পত্তিয়ে সুখ দিব পাৰে নে?
উত্তৰ:
ধন-সম্পত্তিয়ে কিছু সুবিধা দিব পাৰে, কিন্তু সঁচা সুখ দিব নোৱাৰে। সুখ মূলত মনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে।
প্ৰশ্ন ৪: সন্তুষ্টি কিয় গুৰুত্বপূর্ণ?
উত্তৰ:
সন্তুষ্টি থাকিলে মানুহে যি আছে তাৰেই আনন্দ ল’ব পাৰে। সন্তুষ্টি নাথাকিলে ধনী মানুহো অসুখী হয়।
প্ৰশ্ন ৫: লেখকৰ মতে সুখ ক’ত পোৱা যায়?
উত্তৰ:
লেখকৰ মতে সুখ বাহিৰত নহয়, মানুহৰ নিজৰ মনৰ ভিতৰত পোৱা যায়।
গুরুত্বপূর্ণ পইণ্ট (Quick Revision Table)
| বিষয় | সহজ ব্যাখ্যা |
|---|---|
| সুখ | মনৰ আনন্দ আৰু শান্তি |
| ধন | সুখৰ নিশ্চয়তা নহয় |
| সন্তুষ্টি | সঁচা সুখৰ মূল চাবিকাঠি |
| জীৱনধাৰা | সৎ আৰু সহজ হলে সুখী হোৱা যায় |
চমু উত্তৰ
প্ৰশ্ন:
মানুহৰ সুখ দুখৰ আচল কথা কি?
উত্তৰ:
মানুহৰ সুখ-দুখৰ আচল কথা হ’ল মন।
প্ৰশ্ন:
কেনেকুৱা ধৰণৰ ভাবে মানুহক তললৈ বুৰায় বুলি কবিয়ে কৈছে?
উত্তৰ:
‘মই’ বা ‘মোৰ’ ভাবে মানুহক তললৈ বুৰায় বুলি কবিয়ে কৈছে।
প্ৰশ্ন:
নি:স্বাৰ্থৰ বাট কেনেকুৱা?
উত্তৰ:
নি:স্বাৰ্থৰ বাট সেন্দুৰীয়া।
প্ৰশ্ন:
কবি আনন্দ চন্দ্ৰ আগৰৱালাক কিয় ‘ভাঙনি কোঁৱৰ’ বুলি কোৱা হয়?
উত্তৰ:
আগৰৱালাই কেইবাটাও ইংৰাজী কবিতা অসমীয়ালৈ সুৱলাকৈ ভাঙনি কৰে। সেইবাবে তেওঁক ভাঙনি কোঁৱৰ বুলি কোৱা হয়।
প্ৰশ্ন:
কাক আপোন কৰিব পাৰিলে সংসাৰত দুখ নাই বুলি কবিয়ে ব্যক্ত কৰিছে?
উত্তৰ:
পৰক আপোন কৰিব পাৰিলে সংসাৰত দুখ নাই বুলি কবিয়ে ব্যক্ত কৰিছে।
প্ৰশ্ন:
কবিৰ মতে প্ৰকৃত সুখ কেনেকৈ পাব পাৰি?
উত্তৰ:
কবিৰ মতে প্ৰকৃত সুখ পোৱাৰ উপায় নিজৰ হাততে থাকে। অৰ্থাৎ, আনৰ দুখত দুখী আৰু আনৰ সুখত সুখী হ’ব জানিলে প্ৰকৃত সুখ পোৱা যায়। নিজৰ স্বাৰ্থ ত্যাগ কৰি আনৰ হিতৰ হকে কাম কৰিলে প্ৰকৃত সুখ পাব পাৰি।
বহলাই উত্তৰ
প্ৰশ্ন:
কবিতাটোৰ মূল কথাখিনি নিজৰ ভাষাত লিখা
উত্তৰ:
কবি আনন্দচন্দ্ৰ আগৰৱালা দেৱে ‘সুখ’ নামৰ কবিতাটোত এই পৃথিৱীত জীৱশ্ৰেষ্ঠ মানুহে কেনেদৰে সুখ সুখ বুলি হাবাথুৰি খাই ফুৰে, অথচ সুখৰ মুখ দেখা নাপায়—সেই কথাটো প্ৰতিফলিত কৰিছে।
মানুহে গোটেই জীৱনটো সুখৰ সন্ধানত ব্যস্ত থাকে, কিন্তু হাতৰ মুঠিতেই থকা সুখ বিচাৰি উলিয়াব নোৱাৰে। সেইবাবে কবিয়ে কৈছে যে যিসকলে নিজৰ স্বাৰ্থ ত্যাগ কৰি আনৰ হকে চিন্তা কৰিব পাৰে, তেওঁলোকৰ পিছে পিছে সুখ ঘূৰি ফুৰে।
যিসকল লোকে আনৰ সুখত সুখী হয়, আনৰ হাঁহিত নিজকে বিলীন কৰিব পাৰে, তেনে লোকে সদায় সুখী হয়। আনকি আনৰ দুখত কান্দিব জনা মানুহেও কান্দোনতো সুখ বিচাৰি পায় বুলি কবিয়ে কৈছে।
কবিয়ে এইটোও কৈছে যে পৃথিৱীৰ সকলো মানুহেই আমাৰ আপোন, সকলো নৰ-নাৰী এজনেই পৰম পিতাৰ সন্তান। সেইবাবে কেৱল নিজৰ পেটৰ কথা নাভাবি লোকৰ দুখলৈ মন দিব লাগে।
মানুহৰ সেৱা আৰু পূজাক মুখ্য ব্ৰত হিচাপে গ্ৰহণ কৰিলে আমি সুখী হ’ব পাৰো। ‘মই’, ‘মোৰ’ বুলি মোহ-মায়াত বন্দী হৈ থাকিব নালাগে। এনে মনোভাৱে মানুহক তললৈ নিয়ে।
সেইবাবে মনটো থিৰ কৰি ত্যাগৰ জৰিয়তে সন্তোষ লাভ কৰিবলৈ শিকিব লাগে। সুখ আৰু দুখৰ মূল কাৰণ হৈছে মন, সেয়েহে মনক নিয়ন্ত্ৰণ কৰা অতি প্ৰয়োজন।
স্বাৰ্থৰ বাটত দুখৰ কাঁইট থাকে, কিন্তু নিঃস্বাৰ্থৰ বাট সেন্দুৰীয়া আৰু ফুলেৰে ভৰা। সেয়েহে নিঃস্বাৰ্থভাৱে লোকৰ হিত সাধন কৰিলে পৃথিৱী সুখেৰে পৰিপূৰ্ণ হৈ পৰে।
এয়েই কবিতাটোৰ মূলভাব।
ব্যাখ্যা
প্ৰশ্ন:
অকল নিজৰ নিমিত্তে নহয়
আমাৰ জীৱন ভাই,
লোকৰ কাৰণে খাটিব পাৰিলে
সংসাৰ সুখৰ ঠাই।
উত্তৰ:
উক্ত কথাফাঁকি আমাৰ পাঠ্যপুথি ‘সাহিত্য চয়নিকা’ (নতুন)ৰ অন্তৰ্গত আনন্দ চন্দ্ৰ আগৰৱালা দেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত ‘সুখ’ নামৰ পাঠটোৰ পৰা তুলি দিয়া হৈছে।
মানুহে সুখ কেনেদৰে আহৰণ কৰিব পাৰে, সেই প্ৰসংগতে এই কথাফাঁকিৰ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে।
কবিয়ে ‘সুখ’ নামৰ কবিতাটোত কৈছে যে মানুহে কেৱল নিজৰ কথাই নাভাবি লোকৰ বাবেও চিন্তা কৰিব লাগে। আমাৰ জীৱন কেৱল নিজৰ বাবে নহয়, লোকৰ কামত লগাব পাৰিলেহে সাৰ্থক হয়।
সেয়েহে, যিমানেই মানুহে আনৰ বাবে চিন্তা কৰিব পাৰে, সিমানেই তেওঁৰ জীৱন সুখময় হৈ পৰে।
প্ৰশ্ন:
গাই-গোটা পেটে ভঁৰাল নহবা
লোকৰ দুখলৈ চোৱা,
মানুহৰ সেৱা মানুহৰ পূজা
পৱিত্ৰ বৰত লোৱা।
উত্তৰ:
উক্ত কথাফাঁকি ‘সাহিত্য চয়নিকা’ (নতুন)ৰ অন্তৰ্গত আনন্দ চন্দ্ৰ আগৰৱালা দেৱৰ ‘সুখ’ কবিতাৰ পৰা তুলি দিয়া হৈছে।
মানুহে স্বাৰ্থপৰ নহ’ব লাগে—এই কথাটো বুজাবলৈ এই কবিতাফাঁকি দিয়া হৈছে।
কবিয়ে কৈছে যে মানুহে কেৱল নিজৰ পেটৰ কথা নাভাবি লোকৰ দুখলৈও মন দিব লাগে। লোকৰ দুখ বুজি সাধ্য অনুসাৰে সহায় কৰিব লাগে।
কেৱল নিজৰ সুবিধা নাভাবি আনৰ অৱস্থাও বিবেচনা কৰা উচিত। মানুহৰ সেৱা কৰা এক পৱিত্ৰ কাম, আৰু এই কামৰ জৰিয়তে জীৱন সফল হয়।
প্ৰশ্ন:
স্বাৰ্থৰ বাটত দুখৰ কাঁইট
খোজেপতি বিন্ধে হুলে,
নিস্বাৰ্থৰ বাট সেন্দুৰীয়া আলি
সুগন্ধি কুসুম ফুলে।
উত্তৰ:
উপৰোক্ত কবিতাফাঁকি ‘সাহিত্য চয়নিকা’ (নতুন)ৰ অন্তৰ্গত ‘সুখ’ কবিতাৰ পৰা লোৱা হৈছে।
স্বাৰ্থপৰ মানুহে জীৱনত বহু দুখ পায়—এই কথাটো বুজাবলৈ এই অংশটো ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে।
স্বাৰ্থপৰ মানুহে অলপ সময়ৰ বাবে সুখ পাব পাৰে, কিন্তু সেই সুখ স্থায়ী নহয়। আনক কষ্ট দি নিজৰ ভাল কৰিব বিচৰা মানুহ কেতিয়াও সঁচা সুখী নহয়।
তাৰ বিপৰীতে, নিঃস্বাৰ্থভাৱে জীৱন যাপন কৰা আৰু আনৰ সেৱা কৰা মানুহৰ জীৱন পথ মসৃণ হয়। অৰ্থাৎ, তেওঁলোকৰ জীৱন সুখেৰে ভৰি থাকে।
ভাষা বিষয়ক
প্ৰশ্ন:
উদাহৰণটো চাই বাকীকেইটা কৰা
উত্তৰ:
আপোন – পৰ
দুখ – সুখ
স্বাৰ্থ – নিঃস্বাৰ্থ
অভাৱ – উভৈনদী
সন্তোষ – বেজাৰ
হাঁহি – কান্দোন
প্ৰশ্ন:
উদাহৰণটো চাই বাকীকেইটা কৰা
উত্তৰ:
সামৰথ – সামৰ্থ্য
ধৰম – ধৰ্ম
কৰম – কৰ্ম
বিৰিখ – বৃক্ষ
যতন – যত্ন
মুকুতি – মুক্তি
শেষ কথা
Class 9 Assamese Chapter 14 Question & Answer । সুখ আপুনি ভাবাৰ দৰে কঠিন নহয়। অলপ বুজি পঢ়িলে আৰু নিজৰ ভাষাত practice কৰিলে একেবাৰে সহজ হৈ যায়।
মনত ৰাখিব: সঁচা সুখ বাহিৰত নহয়, আপোনাৰ নিজৰ মনতেই আছে।
যদি আপুনি নিয়মীয়াকৈ practice কৰে, তেন্তে exam ত ভাল নম্বৰ পোৱা নিশ্চিত