Class 8 Assamese Chapter 12 Question and Answer । সুখ

যদি আপুনি Class 8 Assamese Chapter 12 Question and Answer | সুখ বিচাৰি আহিছে, তেন্তে এই লেখা আপোনাৰ বাবে একেবাৰে উপযোগী। বহুতো ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে “সুখ” অধ্যায়টো পঢ়ে, কিন্তু ইয়াৰ গভীৰ অৰ্থ, মূল ভাব আৰু প্রশ্নোত্তৰ ভালদৰে বুজি নাপায়। সেই কাৰণে ইয়াত সকলো সহজ, পৰিষ্কাৰ আৰু ছাত্র-বান্ধৱ ভাষাত দিয়া হৈছে।

“সুখ” পাঠত লেখকে বুজাইছে যে সুখ কেৱল ধন-সম্পত্তি, আরাম বা বাহ্যিক বস্তুত নাথাকে। আসল সুখ থাকে মনৰ শান্তি, সৎ জীৱন, ভাল আচৰণ আৰু সন্তুষ্টিত। এই পাঠটো পৰীক্ষাৰ বাবে গুৰুত্বপূর্ণ, লগতে জীৱনৰ বাবেও বহুত মূল্যবান।

যদি আপুনি Class 8 Assamese exam preparation কৰি আছে, তেন্তে এই chapter এবাৰ নহয়, দুবাৰ পঢ়ক।

 

 

Chapter Overview – সুখ

“সুখ” পাঠত মূলত মানুহৰ সত্যিকাৰ সুখ ক’ত থাকে সেই কথা আলোচনা কৰা হৈছে। অনেকে ভাবে—

• বেছি ধন থাকিলেই সুখ
• ডাঙৰ ঘৰ থাকিলেই সুখ
• বাহিৰে আৰাম থাকিলেই সুখ

কিন্তু পাঠত বুজোৱা হৈছে যে প্রকৃত সুখ থাকে—

• মনৰ শান্তিত
• সৎ কামত
• পৰোপকাৰত
• সন্তুষ্টিত
• ভাল সম্পর্কত

Class 8 Assamese Chapter 12 Question and Answer | সুখ

চমু প্রশ্নোত্তৰ

১) “সুখ” পাঠৰ মূল বিষয় কি?

উত্তৰ: মানুহৰ প্রকৃত সুখ ক’ত থাকে সেই বিষয় আলোচনা কৰা হৈছে।

২) সত্যিকাৰ সুখ ক’ত থাকে?

উত্তৰ: সত্যিকাৰ সুখ মনৰ শান্তি আৰু সন্তুষ্টিত থাকে।

৩) কেৱল ধনে সুখ দিব পাৰে নে?

উত্তৰ: নোৱাৰে, ধনে সকলো সময়ে সুখ নিদিয়ে।

৪) সৎ জীৱনৰ ফল কি?

উত্তৰ: সৎ জীৱনে শান্তি আৰু সুখ দিয়ে।

৫) পৰোপকাৰ কিয় দৰকাৰী?

উত্তৰ: আনক সহায় কৰিলে মনত আনন্দ জন্মে।

বহলাই প্রশ্নোত্তৰ

১) লেখকে সুখৰ বিষয়ে কি কৈছে?

উত্তৰ: লেখকে কৈছে যে সুখ বাহিৰৰ বস্তুত সম্পূর্ণ নাথাকে। ধন, আরাম, ক্ষমতা থাকিলেও যদি মন অশান্ত হয়, তেন্তে মানুহ সুখী হব নোৱাৰে। সেয়ে সুখ মানে মনৰ শান্তি, সন্তুষ্টি আৰু সৎ জীৱন।

২) মানুহে কেনেকৈ সুখী হব পাৰে?

উত্তৰ: মানুহে সৎ পথে চলি, আনক সহায় কৰি, নিজৰ থকা বস্তুত সন্তুষ্ট থাকি আৰু ভাল চিন্তা ৰাখি সুখী হব পাৰে। লোভ, হিংসা আৰু অহংকাৰ এৰি চলিলেও সুখ বাঢ়ে।

সহজ ব্যাখ্যা

ধৰি লওক দুজন মানুহ আছে। এজনৰ বহু ধন আছে কিন্তু মনত শান্তি নাই। আনজনৰ কম আছে, কিন্তু পৰিয়াল ভাল, মন শান্ত। কোনজন বেছি সুখী? সাধাৰণতে দ্বিতীয়জন।

এইটোৱেই পাঠৰ মূল শিক্ষা।

Important Exam Questions Table

প্রশ্ন	উত্তৰ
পাঠৰ নাম কি?	সুখ
সত্যিকাৰ সুখ ক’ত?	মনৰ শান্তিত
ধনে সুখ দিয়ে নে?	সদায় নহয়
সৎ জীৱনে কি দিয়ে?	সুখ আৰু শান্তি
লোভে কি কৰে?	মন অশান্ত কৰে

মূল ভাবার্থ

এই পাঠত লেখকে বুজাইছে যে মানুহে সুখ বিচাৰে, কিন্তু বহু সময় ভুল ঠাইত বিচাৰে। সুখ ধন-সম্পত্তিত সীমাবদ্ধ নহয়। সুখ মানে অন্তৰৰ আনন্দ, শান্তি আৰু সন্তুষ্টি।

Common Mistakes to Avoid

১. সুখ মানে কেৱল ধন বুলি নলিখিব

এই chapter ত লেখকে বিপৰীত কথা কৈছে।

২. উত্তৰ খুব সৰু নকৰিব

দুই-তিনিটা বাক্য লিখিলে ভাল নম্বৰ পাব।

৩. ভাবার্থ মুখস্থ ভাষাত নলিখিব

নিজৰ সহজ ভাষা ব্যৱহাৰ কৰক।

৪. প্রশ্ন ভালদৰে নপঢ়ি উত্তৰ নিদিব

কেতিয়াবা “সত্যিকাৰ সুখ” সুধে, কেতিয়াবা “বাহ্যিক সুখ” সুধে।

Pro Tips for Students

✔ এই শব্দবোৰ মনত ৰাখক

• শান্তি
• সন্তুষ্টি
• সৎ জীৱন
• পৰোপকাৰ
• আনন্দ

✔ নিজৰ উদাহৰণ দিয়া শিকক

যদি long answer আহে, বাস্তৱ উদাহৰণ দিলে উত্তৰ শক্তিশালী হয়।

✔ লিখি practice কৰক

মাত্ৰ পঢ়িলে নহয়, লিখিলে মনে থাকে।

✔ Moral line মনত ৰাখক

সুখ বাহিৰে নহয়, অন্তৰত থাকে।

Related Keywords Naturally Included

• Class 8 Assamese Chapter 12 Answer
• সুখ question answer Assamese
• SCERT Assam Class 8 Assamese solution
• Class 8 Assamese notes

দৈনন্দিন জীৱনত সুখ কেনেকৈ পাব পাৰি?

ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবেও সুখৰ পথ আছে:

• সময়মতে পঢ়া
• মাক-দেউতাকক সন্মান কৰা
• বন্ধুৰ সৈতে ভাল ব্যৱহাৰ
• হিংসা নকরা
• স্বাস্থ্য ভাল ৰখা

এইবোৰ সৰু কথা যেন লাগে, কিন্তু সুখ এইবোৰতেই লুকাই থাকে।

 

(ক) সুখ-সুখ বুলি সংসাৰত সুখ বিচাৰোঁতে মানুহে কি পায়?

উত্তৰঃ- সুখ-সুখ বুলি সংসাৰত সুখ বিচাৰোঁতে মানুহে দুখৰ উপৰি দুখ পায়।

(খ) কবিয়ে মানুহক ‘দিন কণা’ বুলি কিয় কৈছে?

উত্তৰঃ- কবিয়ে মানুহক ‘দিন কণা’ বুলি এইকাৰণেই কৈছে কাৰণ মানুহে সংসাৰত সুখৰ সন্ধানত ঘূৰি ফুৰে আৰু সুখ বিচাৰোঁতে দুখৰ উপৰি দুখ পাবলগীয়া হয়। অথচ মানুহে দেখাই নাপায় সুখ যে তেওঁলোকৰ নিজৰ হাততেই থাকে। মানুহে সুখ বিচাৰি হাবাথুৰি খায় অথচ নিজৰ চৌপাশতে থকা সুখবোৰ দেখা নোপোৱা স্বভাৱৰ বাবেই কবিয়ে মানুহক ‘দিন কণা’ বুলি কৈছে।

(গ) সুখ পাবলৈ হ’লে আমি কি বলিদান দিব লাগিব?

উত্তৰঃ- সুখ পাবলৈ হ’লে আমি নিজৰ স্বাৰ্থৰ বলিদান দিব লাগিব। অকল নিজৰ বাবেই চিন্তা কৰা স্বভাৱ পৰিহাৰ কৰি আনৰ হকেও কাম কৰিবলৈ বা আনৰ কথা ভাবিব লাগিব।

(ঘ) পৰমপিতাৰ সন্তান বুলি কাক কোৱা হৈছে?

উত্তৰঃ- পৰমপিতাৰ সন্তান বুলি এই পৃথিৱীত বাস কৰা সকলো প্ৰাণীকে কোৱা হৈছে।

(ঙ) স্বাৰ্থৰ বাটত কিহে বিন্ধে বুলি কবিয়ে কৈছে?

উত্তৰঃ- স্বাৰ্থৰ বাটত দুখৰ কাঁইট আৰু খোজে প্ৰতি হূলে বিন্ধে বুলি কবিয়ে কৈছে।

(চ) সুগন্ধি কুসুম ক’ত ফুলে?

উত্তৰঃ- সুগন্ধি কুসুম নিঃস্বার্থৰ বাটত ফুলে।

(ছ) জীৱনটো অকল নিজৰ নিমিত্তে নহয়, তেনেহ’লে কাৰ বাবে?

উত্তৰঃ- জীৱনটো অকল নিজৰ নিমিত্তে নহয়, এই পৃথিৱীত বাস কৰা আন মানুহ তথা জীৱকূলৰ বাবেও এই জীৱন।

(জ) কি কৰিব পাৰিলে সংসাৰৰ পৰা দুখ নোহোৱা হ’ব?

উত্তৰঃ- কেৱল নিজৰ কথা নাভাবি আনৰহকে ত্যাগ কৰিব পাৰিলে আৰু আনৰ হিতৰ হৈ কাম-কাজ কৰিব পাৰিলে সন্তোষ লাভ কৰিব পৰা যাব। মনটোক থিৰ কৰি এই পৃথিৱীত বসবাস কৰা আন জীৱকূলক নিঃস্বাৰ্থভাৱে মৰম কৰিব পাৰিলে আৰু সকলোকে নিজৰ ভাই-ভনী হিচাপে ভাবিব পাৰিলে; বিশ্ব প্ৰেমেৰে ভৰপূৰ হৈ পৰিব আৰু সংসাৰৰ পৰা দুখ নোহোৱা হ’ব।

৪। কবিতাটোৰ মূলভাৱ নিজৰ কথাৰে লিখা। 

উত্তৰঃ- কবি আনন্দচন্দ্ৰ আগৰৱালাদেৱে “সুখ” নামৰ কবিতাটোত এই পৃথিৱীত জীৱশ্ৰেষ্ঠ মানুহে কেনেদৰে সুখ সুখ বুলি হাবাথুৰি খাই ফুৰে অথচ সুখৰ মুখ দেখা নাপায় সেই কথাটোকে প্ৰতিফলিত কৰি তুলিছে। মানুহে সুখ সুখ বুলি গোটেই জীৱনটো সুখৰেই সন্ধানত বলিয়াৰ দৰে ব্যস্ত থাকে। কিন্তু হাতৰ মুঠিতেই থকা সুখৰ সন্ধান উলিওৱাত তেওঁলোক ব্যৰ্থ হয়। সেইবাবে কবিয়ে কৈছে যে, যিসকলে নিজৰ ন্যস্ত স্বাৰ্থক বলিদান দি আনৰ হকে চিন্তা কৰিব পাৰে তেওঁলোকৰ পিছে পিছে সুখ ঘূৰি ফুৰে। তেনেলোকৰ বাবে এই পৃথিৱী হৈছে পৰম সুখৰ ঠাই। যিসকল লোকে আনৰ সুখত সুখী হ’ব পাৰে, আনৰ হাঁহিত নিজকে বিলীন কৰি দিব পাৰে তেনেলোকে সদায় সুখী হ’ব পাৰে। আনকি আনৰ দুখত কান্দিব জনা মানুহে কান্দোনতো সুখ বিচাৰি পায় বুলি কবিয়ে কৈছে। কবিয়ে কৈছে যে, এই পৃথিৱীত বাস কৰা সকলো মানুহেই আমাৰ আপোন, সকলো নৰ-নাৰীয়েই এজন পৰম পিতাৰেই সন্তান বুলি কবিয়ে কৈছে। সেইবাবে কবিয়ে গাই-গোটা পেটে ভঁৰাল অৰ্থাৎ, কেৱল নিজৰ পেটটোৰ চিন্তা নকৰি লোকৰ দুখলৈ মন দিব কৈছে। মানুহৰ সেৱা আৰু মানুহৰ পূজাক মুখ্য ব্ৰত হিচাপে গ্ৰহণ কৰিলে আমি সুখী হ’ব পাৰিম বুলি কবিয়ে কৈছে। কবিতাটোৰ জৰিয়তে কবিয়ে পুনৰ কৈছে যে, মই মই বুলি কেৱল আমি মোহ-মায়াৰ জালত বন্দী হৈ থাকিব নালাগে। এই মই, মই বা সকলোখিনি কেৱল মোৰ এনে ধৰণৰ মনোভাৱে মানুহক তললৈ হে নিয়ে। সেইবাবে আমি মনটোক থিৰ কৰি ৰাখি ত্যাগৰ যোগেদি সন্তোষ লাভ কৰিবলৈ শিকিব লাগে। সুখ আৰু দুখৰ একমাত্ৰ কাৰণ হৈছে আমাৰ মনটো। সেইবাবে যিমান পাৰো আমি মনক নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ শিকিব লাগে। স্বাৰ্থৰ বাটত কেৱল দুখৰ কাঁইট আৰু হূল পোতা থাকে বুলি কবিয়ে কৈছে তাৰ বিপৰীতে নিঃস্বার্থৰ বাট হৈছে সেন্দুৰীয়া আলি আৰু এই বাটত কুসুম ফুলে। সেইবাবে আমি যিমান পাৰো নিঃস্বাৰ্থভাৱে লোকৰ হিত সাধনত মন দিব লাগে। এই পৃথিৱীৰ সকলো মানুহকেই আমি নিজৰ ভাই-ভনী বুলি নিঃস্বাৰ্থ মৰম যাচিব পাৰিলে এই বিশ্বপ্ৰেম তথা সুখেৰে পৰিপূৰ্ণ হৈ পৰিব বুলি কবিয়ে কবিতাটোত উল্লেখ কৰিছে।

৫। সংসাৰত সুখ পাবলৈ হ’লে কি কি কৰিব লাগিব? কবিতাটোৰ আলমত লিখা।

উত্তৰঃ- সংসাৰত সুখ পাবলৈ হ’লে মানুহে নিজৰ ন্যস্ত স্বাৰ্থক বিসৰ্জন দি আনৰ হকে চিন্তা কৰিব লাগিব। আনৰ সুখত সুখী হ’ব পাৰিব লাগিব আৰু আনৰ দুখত কান্দিব জানিলে কান্দোনতো সুখ পায় বুলি কবিয়ে উল্লেখ কৰিছে। এই পৃথিৱীত বসবাস কৰা সকলো নৰ -নাৰীয়েই এক পৰম পিতাৰ সন্তান। গতিকে বিশ্বৰ সকলো নৰ-নাৰীকেই নিঃস্বাৰ্থ প্ৰেম কৰিলে এই সংসাৰ সুখেৰে পৰিপূৰ্ণ হৈ পৰিব। সেইবাবে আমি বিশ্বপ্ৰেমৰ বান্ধোনেৰে বান্ধ খাই সকলোকে ভাই-ভনী বুলি গণ্য কৰা উচিত। 

৬। তলৰ শব্দবোৰৰ অৰ্থ শব্দ সম্ভাৰ আৰু অভিধান চাই লিখা।

উত্তৰঃ-

দিন-কণাঃ দিনতে নেদেখা, মতা কুলি চৰাই।

স্বাৰ্থঃ নিজৰ লাভ বা মঙ্গল।

বলিদানঃ বলি, উচৰ্গা, ত্য়াগ।

থিতঃ ধীৰ, স্থিৰ।

হিতঃ মংগল, উপকাৰী।

সন্তোষঃ আনন্দ, তৃপ্তি।

গাই-গোটা-পেটে ভঁৰালঃ স্বাৰ্থপৰ।

পৱিত্ৰঃ শুচি, শুদ্ধ।

তৰীঃ নাও, নৌকা।

যথাৰ্থঃ সঁচা, সত্য।

বৰতঃ উপবাস, ব্ৰত। 

পৰমপিতাঃ ঈশ্বৰ।

নিঃস্বাৰ্থঃ স্বাৰ্থ নথকা, আনৰ হিত নিবিচৰা, উপকাৰৰ আশা নকৰা।

ওৰঃ অন্ত, শেষ।

অভাৱঃ লাগতিয়াল বস্তু নথকা বা নোপোৱা অৱস্থা, কষ্ট, দুখ।

পমিঃ লীণ।

সামৰথঃ শক্তি, ক্ষমতা।

হুলঃ সৰু কাঁইট, সৰু জোঙা বস্তু।

৭। দেখিও নেদেখা কিয় দিন-কণা 

                    সুখ হে হাততে আছে;

যিয়ে দিব পাৰে স্বাৰ্থ বলিদান

                 সুখ ফুৰে পাছে পাছে।

* কবিয়ে দিন-কণা বুলি কাক আৰু কিয় কৈছে? 

উত্তৰঃ- কবিয়ে দিন-কণা বুলি এই পৃথিৱীৰ নৰ-মনুষ্য়ক কৈছে। এই পৃথিৱীত মানুহে সুখ সুখ বুলি হাবাথুৰি খাই ফুৰে অথচ সুখৰ মুখ নেদেখে বৰঞ্চ সুখ বিচাৰোঁতে দুখৰ উপৰি দুখ হে পাবলগীয়া হয়। কিন্তু নিজৰ হাততেই যে সুখ নিহিত হৈ থাকে সেই সুখক মানুহে বিচাৰি ল’ব নাজানে। সেয়েহে কবিয়ে মানুহক দিন-কণা বুলি কৈছে।

* মানুহৰ পাছে পাছে সুখ ফুৰিবলৈ হ’লে মানুহে কি কৰিব লাগিব? 

উত্তৰঃ- মানুহৰ পাছে পাছে সুখ ফুৰিবলৈ হ’লে মানুহে স্বাৰ্থ বলিদান দিব লাগিব আৰু আনৰ হকে চিন্তা কৰিবলৈ শিকিব লাগিব।

৮। প্ৰসংগ সংগতি লগাই ব্য়াখ্যা কৰা। 

যথাৰ্থ নিস্বাৰ্থ মৰমী জীৱন 

                 বিশ্ব-প্ৰেমে ভৰ-পূৰ,

বিশ্বৰ সকলো ভাই-ভনী তাৰ,

                 সুখৰ নপৰে ওৰ।

উত্তৰঃ- প্ৰসংগঃ উক্ত কবিতাফাঁকি আমাৰ পাঠ্যপুথি ‘অংকুৰণ’ৰ অন্তৰ্গত ‘সুখ’ নামৰ কবিতাটোৰ পৰা তুলি দিয়া হৈছে।

সংগতিঃ মানুহে সুখ কিদৰে আহৰণ কৰিব পাৰে সেই প্ৰসংগতে উক্ত কবিতাফাঁকি অৱতাৰণা কৰা হৈছে।

ব্য়াখ্যাঃ মানুহে যদি নিঃস্বাৰ্থভাৱে সকলোকে মৰম-চেনেহ দিব পাৰে তেনেহ’লে জীৱনটো সুখেৰে উপচি পৰে। বিশ্বৰ সকলো মানুহকে নিজৰ ভাই-ভনীৰূপে গ্ৰহণ কৰিব পাৰিলে বিশ্বত প্ৰেমভাৱ উপচি পৰিব আৰু সংসাৰখনো এখন সুখৰ ঠাই হৈ পৰিব বুলি কবিয়ে কৈছে। আৰু যিসকল লোকে বিশ্ব প্ৰেমৰভাৱেৰে উদ্বুদ্ধ হৈ নিজৰ ব্যক্তিগত স্বাৰ্থক জলাঞ্জলি দি প্ৰেম, ভাতৃত্ববোধৰ মনোভাৱেৰে আগবাঢ়ে তেনে মানুহৰ জীৱনটো সুখৰ ওৰ নপৰে বুলি কবিয়ে কবিতাটোত উল্লেখ কৰিছে।

৯। বাক্য ৰচনা কৰা। 

উত্তৰঃ-

স্বাৰ্থ-বলিদানঃ দেশৰ হকে নিজৰ স্বাৰ্থ বলিদান দিয়া লোকসকল আজিও অমৰ হৈ আছে।

সুগন্ধিঃ ধূপকাঠিৰ সুগন্ধিয়ে কোঠাটো মলমলাই তুলিছে।

সেন্দুৰীয়াঃ বেলিটোৰ সেন্দুৰীয়া জীৱনত সুখী হ’ব পাৰি।

ভৰ-পূৰঃ ফুলনি বাগিছাখন ফুলেৰে ভৰ-পূৰ হৈ আছে।

দিন-কণাঃ দিন-কণা মানুহজনে উজুটি খাই ৰাস্তাৰ কাষত বাগৰি পৰিছিল।

১০। কবিতাটোত থকা যুৰীয়া শব্দকেইটা বিচাৰি উলিয়াই বাক্য সাজা। 

উত্তৰঃ-

শক্তি-সামৰ্থঃ শক্তি-সামৰ্থ অনুযায়ী মানুহে দান-দক্ষিণা কৰা উচিত।

দিন-কণাঃ দিন-কণা মানুহে দিনৰ পোহৰত দেখা নাপায়।

নৰ-নাৰীঃ এই পৃথিৱীখন নৰ-নাৰীৰ সমষ্টি।

গাই-গোটাঃ মানুহ গাই-গোটা পেটে ভঁৰাল স্বৰূপ হ’ব নালাগে।

ভাই-ভনীঃ যদু আৰু হিয়া দুয়ো ভাই-ভনীয়ে একেলগে স্কুললৈ অহা-যোৱা কৰে।

১১। তলৰ শব্দবোৰৰ লিংগ পৰিৱৰ্তন কৰা।

উত্তৰঃ- 

পুংলিঙ্গঃ দঁতাল,    স্ত্ৰীলিঙ্গঃ মাখুন্দী 

পুংঃ মতা মানুহ,     স্ত্ৰীঃ মাইকী মানুহ 

পুংঃ মতা ম’হ,        স্ত্ৰীঃ মাইকী ম’হ 

পুংঃ পঠা,                স্ত্ৰীঃ পাঠী 

পুংঃ মতা কুকুৰা,    স্ত্ৰীঃ মাইকী কুকুৰা 

১২। “নিস্বাৰ্থৰ বাট, সেন্দুৰীয়া আলি,

                          সুগন্ধি কুসুম ফুলে।”

সেন্দুৰ শব্দটোত ‘-ঈয়া’ প্ৰত্যয় যোগ হৈ সেন্দুৰীয়া হৈছে।

যেনে 一 সেন্দুৰ + ঈয়া = সেন্দুৰীয়া

তেনেদৰে তলৰ শব্দকেইটাৰ প্ৰত্যয় ভাঙি দেখুওৱা। 

উত্তৰঃ-

ঢুলীয়া 一 ঢোল + ঈয়া

তেলীয়া 一 তেল + ঈয়া

কপটীয়া 一 কপট + ঈয়া

পাহাৰীয়া 一 পাহাৰ + ঈয়া

সেউজীয়া 一 সেউজ + ঈয়া

নগৰীয়া 一 নগৰ + ঈয়া

১৩। তলৰ সৰল বাক্যবোৰ যৌগিক বাক্যলৈ পৰিৱৰ্তন কৰা। 

সঁচা কথা ক’লে সকলোৱে মৰম কৰিব।

যৌগিক বাক্যঃ যদি সঁচা কথা কোৱা তেতিয়া সকলোৱে মৰম কৰিব।

ব্যায়াম নকৰিলে স্বাস্থ্য ভালে নাথাকিব।

যৌগিক বাক্যঃ যদি ব্যায়াম নকৰা তেতিয়াহ’লে স্বাস্থ্য ভালে নাথাকিব।

পৰীক্ষাত প্ৰথম হোৱা বাবে প্ৰমোদক সকলোৱে ভাল পাইছিল।

যৌগিক বাক্যঃ প্ৰমোদ পৰীক্ষাত প্ৰথম হৈছিল আৰু সেইবাবে তাক সকলোৱে ভাল পাইছিল।

ৰবীন আহিল, শ্যামল নাহিল।

যৌগিক বাক্যঃ ৰবীন আহিল কিন্তু শ্যামল নাহিল।

খেলুৱৈৰ দলটোৱে জিৰণি লৈ উঠি খেলপথাৰত নামিল।

যৌগিক বাক্যঃ খেলুৱৈৰ দলটোৱে জিৰণি ল’লে আৰু তাৰ পিছত খেলপথাৰত নামিল। 

১৪। স্বাৰ্থপৰ মানুহ আৰু স্বাৰ্থ বলিদান দিয়া মানুহৰ দোষ, গুণবোৰ কেনেধৰণৰ কামত ফুটি উঠে লিখা।

উত্তৰঃ- স্বাৰ্থপৰ মানুহবোৰে সকলো কাম নিজৰ সুবিধা অনুসৰিয়েই কৰে। তেওঁলোকে আনৰ বাবে চিন্তা নকৰে। যিকোনো বস্তু সকলোতকৈ আগত আৰু সম্পূৰ্ণৰূপে নিজৰ কৰি কেনেদৰে পাব পাৰি তাৰে চিন্তাত তেওঁলোক ব্যস্ত। আনৰ বাবে ৰাখি চলা অথবা খোৱাৰ অভ্যাস নাথাকে। আনৰ বিপদৰ সময়ত তেওঁলোকে পিঠি দি হাত সাৰিব বিচাৰে। আনহাতে, স্বাৰ্থ বলিদান দিয়া মানুহবোৰে আনৰ কথা সকলোতকৈ আগত ভাবে। তেওঁলোকে যিকোনো কথা বা কামতেই নিজতকৈ আগত আনৰ বিষয়ে চিন্তা কৰে। তেওঁলোকৰ কথা বা কামে যাতে আনৰ ক্ষতি নকৰে সেই ক্ষেত্ৰত তেওঁলোক সদায় সতৰ্ক। যিকোনো বস্তু নিজে গ্ৰহণ কৰা আগত তেওঁলোকে আনৰ বাবে সাঁচে। আনৰ বিপদৰ সময়ত নিজে মৰি হ’লেও তেওঁলোকে সহায় কৰিবলৈ আগবাঢ়ি আহে।

FAQs – Students Frequently Ask

১) “সুখ” chapter important নে?

হয়, এই chapter ত moral question আৰু ভাবার্থ আহিব পাৰে।

২) সুখ ক’ত থাকে?

মনৰ শান্তি, সন্তুষ্টি আৰু ভাল আচৰণত থাকে।

৩) ধনী মানুহে সদায় সুখী নে?

নহয়। ধন থাকিলেও মন অশান্ত হলে সুখ নাথাকে।

৪) Exam ত কি আহিব পাৰে?

চমু প্রশ্ন, মূল ভাব, ব্যাখ্যা, long answer আহিব পাৰে।

Preparation Plan

১ দিনত chapter finish কৰিব বিচাৰিলে:

• ১৫ মিনিট পাঠ পঢ়ক
• ২০ মিনিট প্রশ্নোত্তৰ পঢ়ক
• ১৫ মিনিট নিজে লিখক
• ১০ মিনিট revision কৰক

এইভাবে পঢ়িলে chapter clear হব।

ছাত্রৰ বাবে বিশেষ কথা

অনেক ছাত্ৰ ভাবে marks পালে তেতিয়াহে সুখ। কিন্তু সেয়া সম্পূর্ণ সত্য নহয়। চেষ্টা, শিক্ষা, উন্নতি আৰু সুস্থ মনোভাব — এইবোৰো সুখৰ অংশ। সেয়ে তুলনা কম কৰক, উন্নতি বেছি কৰক।

শেষ কথা

Class 8 Assamese Chapter 12 Question and Answer | সুখ এটা অতি মূল্যবান অধ্যায়। ইয়াত শিকোৱা হৈছে যে সত্যিকাৰ সুখ ধন-সম্পত্তিত নহয়, বৰং মনৰ শান্তি, সন্তুষ্টি আৰু সৎ জীৱনত থাকে।

এই পাঠটো exam ৰ বাবে পঢ়ক, কিন্তু জীৱনৰ বাবেও মনত ৰাখক। কাৰণ মানুহে বাহিৰে বহু বস্তু পায়, কিন্তু অন্তৰৰ সুখ পোৱা সৰ্বাধিক মূল্যবান কথা।