Class 9 Assamese Chapter 11 Questions Answer । যুঁজ
Class 9 Assameseত “যুঁজ” এটা গুৰুত্বপূর্ণ অধ্যায়। নামটো শুনিলেই বুজা যায় — ইয়াত “সংগ্ৰাম”, “লড়াই”, বা “জীৱনৰ যুঁজ”ৰ কথা কোৱা হৈছে। কিন্তু এইটো কেৱল বাহিৰৰ যুঁজ নহয়, ভিতৰৰ মনৰ যুঁজো ইয়াত দেখুওৱা হৈছে।
অনেক ছাত্ৰে প্ৰথমবাৰ এই পাঠটো পঢ়োতে অলপ confuse হয় — “exactly কি বুজাব বিচাৰে?” চিন্তা নকৰিব। যদি আপুনি ধীৰে ধীৰে পঢ়ে আৰু মূল ভাবটো ধৰি লয়, তেন্তে এই অধ্যায়টো বহুত সহজ।
এই গাইডত মই আপোনাক সহজ ভাষাত Class 9 Assamese Chapter 11 Questions Answer । যুঁজ বুজাই দিম — যেনে আপুনি examত সহজে লিখিব পাৰে।
অধ্যায়ৰ মূল ভাব (Summary of যুঁজ)
“যুঁজ” পাঠটো মূলতে মানুহৰ জীৱনত হোৱা বিভিন্ন ধৰণৰ সংগ্ৰামৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি লিখা।
সহজকৈ ক’লে:
- জীৱন মানেই যুঁজ
- সফল হ’বলৈ হলে চেষ্টা কৰিব লাগিব
- ভয়, দুখ, অসুবিধাৰ লগত লড়িব লাগিব
এইটো কেৱল গল্প নহয় — বাস্তৱ জীৱনৰ শিক্ষা।
বাস্তৱ উদাহৰণ:
যদি আপুনি examত fail কৰে, তাৰ পিছত পুনৰ চেষ্টা কৰে — সেইটোও এক “যুঁজ”।
Class 9 Assamese Chapter 11 Questions Answer । যুঁজ
চমু উত্তৰ
প্ৰশ্ন: “যুঁজ” শব্দটোৰ অৰ্থ কি?
উত্তৰ: “যুঁজ” শব্দটোৰ অৰ্থ হৈছে সংগ্ৰাম বা লড়াই।
প্ৰশ্ন: মানুহে কিয় যুঁজ কৰিব লাগে?
উত্তৰ: জীৱনত সফলতা লাভ কৰিবলৈ মানুহে বিভিন্ন সমস্যাৰ সৈতে যুঁজ কৰিব লাগে।
চুটি উত্তৰ
প্ৰশ্ন: জীৱনত যুঁজৰ প্ৰয়োজন কিয়?
উত্তৰ: জীৱনত বহু সমস্যা, বাধা আৰু অসুবিধা আহে। এইবোৰ অতিক্ৰম কৰিবলৈ যুঁজৰ প্ৰয়োজন হয়।
সহজকৈ ক’লে, যুঁজ নকৰিলে আগবাঢ়িব নোৱাৰি।
দীঘল উত্তৰ
প্ৰশ্ন: “যুঁজ” পাঠটোৰ পৰা আপুনি কি শিক্ষা পায়?
উত্তৰ: এই পাঠটোৰ পৰা আমি বহু গুৰুত্বপূর্ণ শিক্ষা পাওঁ—
- জীৱনত কেতিয়াও হাৰ নমানিব
- সমস্যা আহিলে ভয় নকৰিব
- ধৈৰ্য আৰু চেষ্টা থাকিলে সফলতা আহে
- নিজৰ ওপৰত বিশ্বাস ৰাখিব
যদি আপুনি লক্ষ্য কৰে, সফল মানুহবোৰ কেতিয়াও সহজে সফল হোৱা নাই — তেওঁলোকে যুঁজ কৰিছে।
সহজ টেবুলে বুজি লওঁ
| বিষয় | বিৱৰণ |
|---|---|
| পাঠৰ নাম | যুঁজ |
| শ্ৰেণী | Class 9 |
| মূল থিম | জীৱনৰ সংগ্ৰাম |
| মূল শিক্ষা | চেষ্টা + ধৈৰ্য = সফলতা |
অতি চমু উত্তৰ
প্ৰশ্ন: কাৰ বেগৰ পৰা টকা চুৰ হৈছিল?
উত্তৰ: প্ৰশান্তৰ বেগৰ পৰা টকা চুৰ হৈছিল।
প্ৰশ্ন: সিদ্ধাৰ্থহঁতৰ শ্ৰেণী শিক্ষকগৰাকীৰ নাম কি আছিল?
উত্তৰ: সিদ্ধাৰ্থহঁতৰ শ্ৰেণী শিক্ষকগৰাকীৰ নাম হ’ল মহেন্দ্ৰ মাষ্টৰ।
প্ৰশ্ন: নিৰ্মলে কাক বিচাৰি দোকানখনলৈ গৈছিল?
উত্তৰ: নিৰ্মলে সিদ্ধাৰ্থক বিচাৰি দোকানখনলৈ গৈছিল।
প্ৰশ্ন: সিদ্ধাৰ্থই পেঞ্চিলবক্সত কি সাঁচি থৈছিল?
উত্তৰ: সিদ্ধাৰ্থই পেঞ্চিল বক্সত দেউতাই দিয়া চকলেটৰ কাগজবোৰ সাঁচি থৈছিল।
প্ৰশ্ন: নিৰ্মলে কিয় বহুদিনৰ বাবে বাহিৰলৈ যাব লগা হৈছিল?
উত্তৰ: নিৰ্মলৰ দেহত এটা জটিল ৰোগ থকা বাবে তেওঁ বহুদিনৰ বাবে বাহিৰলৈ যাব লগা হৈছিল।
চুটি উত্তৰ
প্ৰশ্ন: সিদ্ধাৰ্থই কিয় প্ৰশান্তৰ বেগৰ পৰা পইচা চুৰ কৰিছিল?
উত্তৰ: সিদ্ধাৰ্থই নিচা জাতীয় বস্তু সেৱনত ধৰিছিল। সেই কাৰণে পইচাৰ প্ৰয়োজন হোৱাত তেওঁ প্ৰশান্তৰ বেগৰ পৰা পইচা চুৰ কৰিছিল।
প্ৰশ্ন: কি কি কাৰণত সিদ্ধাৰ্থ নিচাসক্ত হৈ পৰিছিল?
উত্তৰ: মাক-দেউতাকৰ বিচ্ছেদ আৰু একাকীত্ব আদিৰ বাবে সিদ্ধাৰ্থ নিচাসক্ত হৈ পৰিছিল।
প্ৰশ্ন: নিৰ্মলে সিদ্ধাৰ্থক বিচাৰি কিয় পাণদোকানখনলৈ গৈছিল?
উত্তৰ: নিৰ্মলে সিদ্ধাৰ্থক কেইবাদিনো পাণদোকানখনত দেখা পাইছিল।
দুই-এদিন দোকানৰ আঁৰত লুকাই সিদ্ধাৰ্থক চিগাৰেট টানি থকা দেখিছিল।
অৰ্থাৎ, কৌতূহল আৰু সন্দেহৰ বশৱৰ্তী হৈ তেওঁ সিদ্ধাৰ্থক বিচাৰি পাণদোকানলৈ গৈছিল।
প্ৰশ্ন: সিদ্ধাৰ্থই প্ৰথমতে কিয় নিৰ্মলৰ মুখামুখি হ’ব খোজা নাছিল?
উত্তৰ: সিদ্ধাৰ্থই প্ৰথমতে নিৰ্মলৰ মুখামুখি হ’ব খোজা নাছিল।
কাৰণ, তেওঁ নিজৰ পৰাই পলাই ফুৰিছিল।
তাৰ দুখ, যন্ত্ৰণা, একাকীত্ব আৰু চকুপানী আনক দেখুৱাব খোজা নাছিল।
প্ৰশ্ন: নিৰ্মলৰ জটিল ৰোগৰ কথা জানি সিদ্ধাৰ্থই কি কৈছিল?
উত্তৰ: নিৰ্মলৰ জটিল ৰোগৰ কথা জানি সিদ্ধাৰ্থই কৈছিল যে—
সি ড্ৰাগচ লোৱা এৰিবলৈ চেষ্টা কৰিব।
চকুৰ সন্মুখত নাথাকিলেও সিদ্ধাৰ্থৰ বুকুৰ ভিতৰৰ পৰাই নিৰ্মলে তাক বাধা দিব।
বহলাই উত্তৰ
প্ৰশ্ন: ‘তোৰ কি হৈছে, মোক ক’বই লাগিব সিদ্ধাৰ্থ’ – নিৰ্মলৰ এই কথাখিনিয়ে সিদ্ধাৰ্থক কেনেকৈ প্ৰভাৱিত কৰিছিল?
উত্তৰ: ‘তোৰ কি হৈছে, মোক ক’বই লাগিব সিদ্ধাৰ্থ’ — এই কথাখিনিয়ে সিদ্ধাৰ্থৰ মনত আপোনত্বৰ ভাৱ জগাই তুলিছিল।
পিতৃ-মাতৃৰ বিচ্ছেদৰ পিছত সিদ্ধাৰ্থই একাকীত্বত ভুগিছিল। মাকেও সিদ্ধাৰ্থৰ প্ৰতি প্ৰয়োজনীয় গুৰুত্ব দিয়া নাছিল।
নিঃসংগতা আৰু হতাশাৰ বাবে তেওঁ ড্ৰাগছৰ আশ্ৰয় লৈছিল।
এই অৱস্থাত নিৰ্মলৰ কথাখিনিয়ে তেওঁৰ মনত এক আপোনত্বৰ অনুভৱ জগাই তুলিছিল।
প্ৰশ্ন: সিদ্ধাৰ্থই কিয় নিঃসংগতাত ভুগিছিল বুজাই লিখা।
উত্তৰ: সিদ্ধাৰ্থৰ মা আৰু দেউতাকৰ মাজত প্ৰায়ে কাজিয়া হৈছিল।
এই কাজিয়াৰ মাজত তেওঁ সদায় অকলশৰীয়া হৈ পৰিছিল।
তাৰ মনৰ দুখবোৰ বুজিবলৈ মাক-দেউতাকৰ কাৰো সময় নাছিল। শেষত তেওঁলোকৰ বিচ্ছেদ হয়।
মাকৰ লগত থাকিও সিদ্ধাৰ্থৰ মনোজগতৰ খবৰ ল’বলৈ মাকে কোনো যত্ন কৰা নাছিল।
সেয়েহে তেওঁ লাহে লাহে নিঃসংগতাত ভুগিবলৈ ধৰিলে।
প্ৰশ্ন: নিৰ্মলে কেনেদৰে সিদ্ধাৰ্থক ভুল বাটৰ পৰা আঁতৰাই আনিছিল বিৱৰি লিখা।
উত্তৰ: পাৰিবাৰিক অশান্তিৰ বাবে সিদ্ধাৰ্থ নিঃসংগতাত ভুগিছিল আৰু ড্ৰাগছ আসক্ত হৈ পৰিছিল।
ড্ৰাগছৰ বাবে পইচা গোটাবলৈ তেওঁ আনৰ বেগতো হাত দিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।
নিৰ্মলে তেওঁক লগ কৰি কি হৈছে সুধিছিল আৰু বন্ধুত্বৰ উমাল পৰশেৰে ভুল বাটৰ পৰা আঁতৰাই আনিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল।
অৰ্থাৎ, নিৰ্মলৰ বন্ধুত্ব আৰু দায়িত্ববোধে সিদ্ধাৰ্থক সঠিক পথলৈ উভতাই আনিছিল।
প্ৰশ্ন: ‘তোৰ দৰে ল’ৰাৰ কথাৰ উত্তৰ দিব নোৱাৰি; অস্বস্তিকৰ মৌনতাৰ মাজত মাথোঁ ছট্ফটাবহে পাৰি’ – কথাষাৰৰ অন্তৰ্নিহিত ভাব বিশ্লেষণ কৰা।
উত্তৰ: সিদ্ধাৰ্থৰ স্বভাৱ সলনি হোৱা দেখি নিৰ্মলে তেওঁক লগ কৰি কি হৈছে সুধিলে।
কিন্তু সিদ্ধাৰ্থই একো উত্তৰ নিদিয়াকৈ গুচি গ’ল।
মহেন্দ্ৰ মাষ্টৰৰ কঠোৰ কথাৰো উত্তৰ দিব পৰা সিদ্ধাৰ্থই নিৰ্মলৰ দৰে সৎ আৰু সৰল ল’ৰাজনৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিব নোৱাৰিলে।
কাৰণ, তেওঁ বুজিছিল যে নিৰ্মলে তাক ভুল বাটৰ পৰা আঁতৰাবলৈহে এই প্ৰশ্ন কৰিছিল।
সেয়েহে তেওঁ ভাবিছিল— এনে ল’ৰাৰ কথাৰ উত্তৰ দিব নোৱাৰি; অস্বস্তিকৰ মৌনতাৰ মাজত কেৱল ছট্ফটাই থাকিব লাগে।
প্ৰশ্ন: ‘হাঁহিব নোৱাৰি, খেলিব নোৱাৰি, শুব নোৱাৰি…’ — কথাষাৰ কাৰ বিষয়ে আৰু কিয় কোৱা হৈছে?
উত্তৰ: এই কথাষাৰ সিদ্ধাৰ্থৰ বিষয়ে কোৱা হৈছে।
মাক-দেউতাকৰ মাজত কাজিয়া আৰু বিচ্ছেদে তেওঁৰ মনত গভীৰ আঘাত কৰিছিল।
তেওঁ নিজৰ দুখ কাকো ক’ব নোৱাৰিলে আৰু ভিতৰি ভিতৰি কষ্ট পাই থাকিল।
ফলত, তেওঁৰ জীৱনত শূন্যতা আৰু দুখে ঘেৰাও কৰিলে— য’ত হাঁহিব, খেলিব বা শুবও নোৱাৰা অৱস্থা হৈছিল।
প্ৰশ্ন: সিদ্ধাৰ্থই কিহৰ তাড়নাত মাকৰ খাৰুযোৰ চুৰ কৰিছিল আৰু পাছত তাৰ কিয় অন্তৰ্দ্বন্দ হৈছিল?
উত্তৰ: সিদ্ধাৰ্থ ড্ৰাগছ আসক্ত হৈছিল।
ড্ৰাগছ কিনিবলৈ পইচাৰ প্ৰয়োজন হোৱাত তেওঁ মাকৰ খাৰুযোৰ চুৰ কৰিছিল।
পিছত, যেতিয়া পুলিচে ঘৰৰ কাম কৰা ছোৱালীজনীক ধৰি লৈ গ’ল, তেতিয়া তেওঁ অন্তৰ্দ্বন্দত ভুগিবলৈ ধৰিলে।
প্ৰশ্ন: ‘আচলতে মন গ’লেই সুখী হ’ব পাৰি জান’ — নিৰ্মলে কি প্ৰসংগত কৈছিল?
উত্তৰ: সিদ্ধাৰ্থই নিজৰ ড্ৰাগছ আসক্তিৰ কথা নিৰ্মলক ক’লে।
এই প্ৰসংগত নিৰ্মলে তাক বুজাইছিল যে জীৱনৰ সুখ মনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে।
নদী, পাহাৰ, আকাশ, জোন-তৰা — এই সকলোবোৰ ভাল পাব পাৰি।
অৰ্থাৎ, মন গ’লেই মানুহ সুখী হ’ব পাৰে।
ব্যাখ্যা
প্ৰশ্ন: “নোপোৱা মৰম পোৱাৰ আশাই যেন তাক দুৰ্বল আৰু অভিমানী কৰে” — ব্যাখ্যা কৰা।
উত্তৰ: এই বাক্যফাঁকি ‘যুঁজ’ গল্পৰ পৰা লোৱা।
সিদ্ধাৰ্থ মাক-দেউতাকৰ মৰমৰ পৰা বঞ্চিত হৈছিল।
তাৰ ফলত তেওঁ নিঃসংগ আৰু হতাশাগ্ৰস্ত হৈ পৰিছিল।
মৰম পোৱাৰ আশা থাকিও নোপোৱাৰ বাবে তেওঁ ভিতৰি ভিতৰি দুৰ্বল আৰু অভিমানী হৈ উঠিছিল।
প্ৰশ্ন: “মানুহে দেখা ঘৃণনীয় সত্যৰ আঁৰতো…” — ব্যাখ্যা কৰা।
উত্তৰ: কেতিয়াবা আমি যি দেখা পাওঁ, তাৰ আঁৰত অন্য কিছুমান লুকাই থাকে।
সিদ্ধাৰ্থৰ আচৰণ বেয়া যেন লাগিলেও তাৰ আঁৰত গভীৰ দুখ আৰু সমস্যা আছিল।
অৰ্থাৎ, দেখা সত্যৰ আঁৰতো কৰুণ সত্য লুকাই থাকিব পাৰে।
প্ৰশ্ন: “পাবলগীয়া মৰমবোৰ হেৰুৱাই…” — ব্যাখ্যা কৰা।
উত্তৰ: সিদ্ধাৰ্থ মাক-দেউতাকৰ মৰমৰ পৰা বঞ্চিত হৈছিল।
এই কাৰণে তেওঁ নিঃসংগ আৰু হতাশাগ্ৰস্ত হৈ পৰিছিল।
সেয়েহে তেওঁ এটা বিদ্ৰোহী অথচ কৰুণ চৰিত্ৰ হৈ পৰিছিল।
প্ৰশ্ন: “সকলো মানুহৰেই জীৱনবোৰ একো একোখন যুঁজ” — ব্যাখ্যা কৰা।
উত্তৰ: লিখকে ক’ব বিচাৰিছে যে প্ৰতিজন মানুহে জীৱনত সমস্যাৰ সন্মুখীন হয়।
এই সমস্যাসমূহেই হৈছে জীৱনৰ ‘যুঁজ’।
প্ৰত্যেকেই নিজৰ নিজৰ জীৱনত এজন যুঁজাৰু।
ভাষা-বিষয়ক
প্ৰশ্ন: ব্যাসবাক্যসহ সমাসৰ নাম — মৃত্যুশীতল।
উত্তৰ: মৃত্যুৰ দৰে শীতল যি — কৰ্মধাৰয়।
প্ৰশ্ন: ব্যাসবাক্যসহ সমাসৰ নাম — অসহনীয়।
উত্তৰ: যিটো সহন কৰিব নোৱাৰি — অব্যয়ভাৱ।
প্ৰশ্ন: ব্যাসবাক্যসহ সমাসৰ নাম — অতল।
উত্তৰ: যাৰ কোনো তলি নাই — অব্যয়ভাৱ।
প্ৰশ্ন: বাক্য ৰচনা — উজাগৰ।
উত্তৰ: সি ৰাতি ৰাতি উজাগৰে থাকিয়েই পঢ়াশুনা কৰিছিল।
প্ৰশ্ন: বাক্য ৰচনা — অবাধ্য।
উত্তৰ: নয়ন একেবাৰে অবাধ্য ল’ৰা।
প্ৰশ্ন: সমাৰ্থক শব্দ — নীৰৱতা।
উত্তৰ: নিঃশব্দ।
প্ৰশ্ন: সমাৰ্থক শব্দ — বিষাদ।
উত্তৰ: শোক।
অতিৰিক্ত প্ৰশ্ন
প্ৰশ্ন: ড্ৰাগছ আসক্ত মানুহৰ প্ৰতি কেনেধৰণৰ মানৱীয় সঁহাৰি দেখুওৱা হৈছে?
উত্তৰ: ড্ৰাগছ আসক্ত মানুহক ঘৃণা নকৰি সহানুভূতিৰে সহায় কৰা উচিত বুলি দেখুওৱা হৈছে।
প্ৰশ্ন: নিচাসক্ত মানুহৰ প্ৰতি কেনেধৰণৰ সঁহাৰি হ’ব লাগে?
উত্তৰ: তেওঁলোকক বুজাই, সহায় কৰি আৰু সঠিক পথ দেখুৱাই আগবঢ়োৱা উচিত।
শেষ কথা
“Class 9 Assamese Chapter 11 Questions Answer । যুঁজ” এটা সৰু কিন্তু গভীৰ অৰ্থ থকা অধ্যায়। যদি আপুনি ইয়াৰ মূল message বুজি লয়, তেন্তে প্ৰশ্নোত্তৰ লিখা বহুত সহজ হৈ পৰে।
মনত ৰাখিব: জীৱনটো নিজেই এখন যুঁজ।
যি লড়ে — সেই জিকে।