SEBA Class 9 Assamese Chapter 7 Answer 2026 | সময়

Class 9 Assameseৰ “সময়” chapterটো প্ৰথম দৃষ্টিত খুবেই সহজ লাগিব পাৰে, কিন্তু সঁচা কথা ক’লে এইটো একেবাৰে life-changing lesson। বহুতে ভাবি লয় যে এইটো কেৱল কবিতা বা পাঠ, কিন্তু examত ভাল নম্বৰ পাবলৈ হলে ইয়াৰ ভিতৰৰ অৰ্থ ভালদৰে বুজা খুবেই জৰুৰী।

এই articleটোত মই আপোনাক SEBA Class 9 Assamese Chapter 7 Answer 2026 | সময় একেবাৰে সহজ ভাষাত বুজাই দিম। যেনে আপুনি নিজৰ বন্ধুৰ লগত পঢ়া discuss কৰিছে।

এটা কথা সঁচা —
সময় কাৰো বাবে অপেক্ষা নকৰে।

আপুনি যদি আজিৰ সময় নষ্ট কৰে, কাইলৈ তাৰ ফল ভুগিব লাগিব।

 

অধ্যায়ৰ সংক্ষিপ্ত পৰিচয়

“সময়” মানে কেৱল ঘড়ীৰ কাঁটা নহয়। এইটো আমাৰ জীৱনৰ আটাইতকৈ মূল্যবান সম্পদ।

এই পাঠত লেখকে দেখুৱাইছে:

• সময় অমূল্য
• এবাৰ গ’লে উভতি নাহে
• সময়ৰ সঠিক ব্যৱহাৰে সফলতা লাভ হয়

সহজকৈ:
সময় = জীৱন

মূল ভাব (Main Idea)

এই chapterৰ মূল ভাবটো খুব simple:

• সময়ক সন্মান কৰক
• সময় নষ্ট নকৰিব
• সময়ৰ সদ্ব্যৱহাৰ কৰক

Real-life example:
যদি আপুনি আজিৰ দিনটো পঢ়া নকৰে, examৰ আগতে stress হব।

কিন্তু daily অলপ অলপ পঢ়িলে সহজ হৈ যাব।

প্ৰশ্ন আৰু উত্তৰ (Important Question Answers)

প্ৰশ্ন ১: সময় কিয় অমূল্য?

উত্তৰ:

সময় অমূল্য, কাৰণ এবাৰ গ’লে পুনৰ ঘূৰি নাহে।

প্ৰশ্ন ২: সময়ৰ সদ্ব্যৱহাৰ কেনেকৈ কৰিব লাগে?

উত্তৰ:

সময়ৰ সদ্ব্যৱহাৰ মানে সময়মতে কাম কৰা, পঢ়া-লিখা কৰা আৰু অলসতা এৰি দিয়া।

প্ৰশ্ন ৩: সময় নষ্ট কৰিলে কি হয়?

উত্তৰ:

সময় নষ্ট কৰিলে পিছত অনুতাপ কৰিব লাগে আৰু সফলতা লাভ কৰিব নোৱাৰি।

প্ৰশ্ন ৪: পাঠটোৰ মূল শিক্ষা কি?

উত্তৰ:

সময়ৰ মূল্য বুজি সঠিক ব্যৱহাৰ কৰা উচিত।

Quick Revision Table

Chapterটো সহজকৈ কেনেকৈ বুজিব

এই chapterটো বুজিবলৈ আপুনি এটা trick use কৰিব পাৰে:

নিজৰ daily routine চাওক

• আপুনি সময় কেনেকৈ ব্যৱহাৰ কৰে?
• mobileত কিমান সময় নষ্ট কৰে?

honest answer দিলে আপুনি নিজেই বুজি যাব।

বাস্তৱ উদাহৰণ

• examৰ আগতে সকলোয়ে কয় “সময় নাই”
• কিন্তু আগতে সময় আছিল, ব্যৱহাৰ কৰা হোৱা নাছিল

এইটোয়ে পাঠটোৰ মূল কথা।

ভাব বিষয়কঃ

---

১) চমু উত্তৰ দিয়াঃ

প্ৰশ্ন: ক) সময়ক কিহৰ লগত তুলনা কৰিব পাৰি?

উত্তৰ:
সময়ক নৈৰ সোঁতৰ লগত তুলনা কৰিব পাৰি।

---

প্ৰশ্ন: খ) কিহৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি সময় ভাগ কৰা হয়?

উত্তৰ:
কাৰ্যক্ৰমৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি সময় ভাগ কৰা হয়।

---

প্ৰশ্ন: গ) সময়ৰ ডাঙৰ ভাগবোৰ কি কি?

উত্তৰ:
সময়ৰ ডাঙৰ ভাগবোৰ হ’ল — যুগ, কল্প আৰু শতাব্দী।

---

প্ৰশ্ন: ঘ) সময়ৰ দণ্ড, পল, অনুপলক কি বোলা হয়?

উত্তৰ:
সময়ৰ দণ্ড, পল, অনুপলক সময়ৰ সৰু ভাগৰ ভগ্নাংশ বোলা হয়।

বা,
ভগ্নাংশ বোলে।

---

প্ৰশ্ন: ঙ) সময় কি গতিত ঘূৰে?

উত্তৰ:
সময় বৃত্তাকাৰ গতিত ঘূৰে।

---

২) তাৎপৰ্য ব্যাখ্যা কৰা

প্ৰশ্ন: ক) এলেহুৱাৰ দিন নাযায় নুপুৱায়।

উত্তৰ:
কাৰ্যক্ৰমৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি সময়ক ভাগ কৰা হয়। কামৰ মাজেৰেহে প্ৰকৃত সময়ৰ জোখ পাব পাৰি।

কিন্তু এলেহুৱা মানুহৰ কৰ্মব্যস্ততা নাই বাবে তেওঁলোকৰ অফুৰন্ত সময় থাকে। সেয়েহে তেওঁলোকৰ দিন নাযায়, ৰাতি নুপুৱায় যেন লাগে।

আনহাতে, কৰ্মব্যস্ত মানুহৰ চকুৰ পলকতে দিনটো পাৰ হৈ যায়।

---

প্ৰশ্ন: খ) মানুহৰ এক কল্পই ব্রহ্মাৰ এদিন।

উত্তৰ:
ইয়াত কৰ্মী মানুহৰ সময়ৰ মূল্যৰ কথা কোৱা হৈছে। কৰ্মীলোকৰ মনত দিনটো চকুৰ পলকতে গ’ল যেন লাগে।

এই কাৰণেই বোধ কৰোঁ মানুহৰ এবছৰে দেৱতাৰ এদিন বুলি কোৱা হয়। মানুহৰ এক কল্প বা এহেজাৰ যুগে ব্রহ্মাৰ মাত্ৰ এদিন আৰু এৰাতি।

বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ সৃষ্টি আৰু মহাপ্ৰলয়ৰ মাজেদি ব্রহ্মাই সৃষ্টিৰ গতি অব্যাহত ৰাখিবলৈ যি বিৰাট কৰ্মক্ষেত্ৰত পাতিব লগা হৈছে, সেইকথা মানুহৰ কল্পনাৰো অতীত।

সহজকৈ ক’লে, মানুহৰ এক কল্পই ব্রহ্মাৰ এদিন আৰু এৰাতিৰ অৰ্থ এয়েই।

---

প্ৰশ্ন: গ) কৰ্মৰ মাজেদি সময়ৰ গতি ধৰিব পাৰি।

উত্তৰ:
কামৰ মাজেদিহে সময়ৰ গতি নিৰ্ণয় কৰিব পাৰি। কৰ্মব্যস্ত মানুহৰ দিনটো চকুৰ পলকতে পাৰ হৈ যোৱা যেন লাগে।

কিন্তু এলেহুৱা লোকৰ দিনটো নাযায় নুপুৱায় যেন লাগে। এই কাৰণেই বোধকৰোঁ মানুহৰ এবছৰে দেৱতাৰ এদিন বুলি কোৱা হয়।

---

প্ৰশ্ন নং ৩

প্ৰশ্ন: পাঠটিৰ লেখকৰ সাহিত্যৰাজিৰ পৰিচয় দিয়া।

উত্তৰ:
‘সময়’ পাঠটিৰ লেখক হ’ল — নীলমণি ফুকন।

ককা নীলমণি ফুকনদেৱৰ সাহিত্য কৃতি হ’ল — ‘সাহিত্য কলা’, ‘চিন্তামণি’, ‘জ্যোতিকণা’, ‘মানসী’, ‘সন্ধানী’।

তেখেতে ‘আলোচনী’ আৰু ‘ন-জোন’ কাকতৰ সম্পাদক আছিল। তেখেত অসম সাহিত্য সভাৰ শিৱসাগৰ অধিৱেশনৰ সভাপতিৰ আসন শুৱনি কৰে।

---

প্ৰশ্ন নং ৪

প্ৰশ্ন: ক) প্ৰাকৃতিক জগত বুলিলে কাক বুজায়?

উত্তৰ:
আমাৰ চাৰিওফালে থকা প্ৰকৃতিৰ সকলোবোৰ উপাদান, যেনে — গছ-গছনি, চৰাই-চিৰিকটি, পশু-পক্ষী, নদ-নদী, আকাশ-বতাহ, জোন-বেলি-তৰা, বায়ু-পানী-মাটি, পাহাৰ-পৰ্বত-জান-জুৰি ইত্যাদি সকলোবোৰ জীৱ আৰু জড় বস্তুকেই প্ৰাকৃতিক জগত বোলে।

---

প্ৰশ্ন: খ) কোনো ঘটনাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কিদৰে সময় ভাগ কৰিব পাৰি?

উত্তৰ:
একো একোটা বিশেষ ঘটনা বা মানুহৰ কাৰ্যকলাপৰ অৱলম্বন কৰিও সময়ৰ ভাগ কৰা হয়।

ধৰ্ম, কলা, সাহিত্য, বুৰঞ্জী, কিংবদন্তি, যুদ্ধ-বিগ্ৰহ, ৰাজত্ব আদি বিষয়বিলাকে সময়ৰ একো একোটা ঢাপ তুলি সীমাৱদ্ধ কৰি থৈ যায়।

সংবৎ, শকাব্দ, খ্ৰীষ্টাব্দ, হিজৰি, শংকৰাব্দ, চৈতন্যাব্দ ইত্যাদি সময়বিভাগৰ গুৰিতে এনে একোটা স্মৰণীয় ঘটনা থাকে।

---

প্ৰশ্ন: গ) লক্ষণাক্ৰান্ত মানে কি?

উত্তৰ:
লক্ষণাক্ৰান্ত মানে হৈছে এটা নিৰ্দিষ্ট লক্ষণাযুক্ত। সময়ৰ ভাগবিলাক বিশেষ লক্ষণাক্ৰান্ত।

এই কাৰণে হিন্দু শাস্ত্ৰমতে চাৰি যুগৰ লক্ষণবিলাক নিৰ্ণয় কৰি থোৱা আছে। কলি যুগত কল্কি অৱতাৰৰ পিছত সত্যযুগৰ প্ৰৱৰ্তন, খ্ৰীষ্টানসকলৰ মতে মিলেনিয়াম বা হাজাৰ বছৰ যীশুৰ ৰাজত্ব, ইছলামৰ মতে শেষ ইমাম মেহদিৰ আগমন — ইত্যাদি ঘটনাৱলীয়েই একো একো যুগৰ লক্ষণ।

---

প্ৰশ্ন: ঘ) বিজ্ঞানৰ আৱিষ্কাৰৰ আগতে মানুহে কিহৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি সময় সম্পৰ্কে অৱগত হৈছিল?

উত্তৰ:
বিজ্ঞানৰ আৱিষ্কাৰৰ আগতে মানুহে প্ৰাকৃতিক জগতৰ পৰিৱৰ্তনবিলাক লক্ষ্য কৰি সাধাৰণ উপায়েৰে সময় নিৰূপণ কৰিছিল।

এঠাইলৈ যাবলৈ কিমান সময় লাগিব সেয়া ৰিংটো বা তামোলখন খাই শেষ কৰাৰ সময়ৰে নিৰ্ধাৰণ কৰিছিল।

বেলিৰ গতিৰ লগে লগে নিজৰ গাৰ ছাঁটো কিমান দীঘল-চুটি হয়, তাক চাই সময় ঠিক কৰিছিল।

---

প্ৰশ্ন নং ৫

প্ৰশ্ন: ক) সময়ৰ এই ভাগবিলাক বিশেষ বিশেষ লক্ষণাক্ৰান্ত।

উত্তৰ:
কাৰ্যক্ৰম অনুসৰি সময় ভাগ কৰা হয়। সময়ৰ ডাঙৰ ভাগবিলাক হৈছে যুগ, কল্প, শতাব্দী; মজলীয়া ভাগ হৈছে ঋতু, বছৰ, মাহ; আৰু সৰু ভাগ হৈছে দিন-ৰাতি, প্ৰহৰ।

তাৰো ভগ্নাংশ হৈছে দণ্ড, পল, অনুপল।

সময়ৰ এই ভাগবিলাক বিশেষ বিশেষ লক্ষণাক্ৰান্ত। হিন্দু শাস্ত্ৰমতে চাৰি যুগৰ লক্ষণ নিৰ্ণয় কৰি থোৱা আছে।

অৰ্থাৎ, সময় সদায় বৃত্তাকাৰ গতিত ঘূৰি থাকে।

---

প্ৰশ্ন: খ) সময়ৰ টিকনিডাল হেনো আগফালে।

উত্তৰ:
উক্ত কথাফাঁকি নীলমণি ফুকন দেৱৰ ‘সময়’ পাঠটিৰ পৰা তুলি দিয়া হৈছে।

ইয়াত লেখকে সময় ধৰি ৰাখিব নোৱাৰাৰ কথাকে ক’ব বিচাৰিছে। সময় বোৱতী নৈৰ নিচিনা, ইয়াক কোনেও ধৰি ৰাখিব নোৱাৰে।

সময়ৰ টিকনিডাল আগফালে বুলি কোৱাৰ অৰ্থ হ’ল — এবাৰ সময় পাৰ হৈ গ’লে তাক পিছফালৰ পৰা ধৰি ৰাখিব নোৱাৰি।

সেয়েহে আমি সময়তকৈ অলপ আগতেই প্ৰস্তুত থাকিব লাগে আৰু সময় নষ্ট নকৰিব লাগে।

---

প্ৰশ্ন: গ) সময়ৰ জোখ কামতহে, ঘড়ীৰ কাঁইটকেইডালত নাই।

উত্তৰ:
উক্ত কথাষাৰ নীলমণি ফুকন দেৱৰ ‘সময়’ পাঠটিৰ পৰা লোৱা হৈছে।

সময়ৰ প্ৰকৃত মাপকাঠি কামৰ জৰিয়তেহে নিৰূপণ কৰিব পাৰি। যদিও যন্ত্ৰ-পাতিৰ সহায়ত সময় জোখা যায়, তথাপিও আচলতে কৰ্মৰ মাজেৰেহে সময়ৰ সঠিক মূল্য বুজা যায়।

কৰ্মী মানুহে বহু কাম কৰিও আমনি নাপায়, কিন্তু এলেহুৱা লোকৰ বাবে দিনটো নাযায় নুপুৱায় যেন লাগে।

সেয়েহে সময়ক অমূল্য ধন বোলা হয়।

---

প্ৰশ্ন: ঘ) সময় অমূল্য ধন বোলা কথাষাৰ সঁচা।

উত্তৰ:
সময় অমূল্য ধন বোলা কথাষাৰ সঁচা। সময় গতিশীল, ই কাৰো বাবে ৰৈ নাথাকে।

সেয়েহে সময়ৰ সদ্ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে। সময়ৰ সদ্ব্যৱহাৰ কৰিলেহে জীৱনত সফলতা লাভ কৰিব পাৰি।

উদাহৰণস্বৰূপে, যি ছাত্ৰে সময়ৰ সদ্ব্যৱহাৰ কৰে তেওঁ বেছি সফল হয়।

সহজকৈ ক’লে, সময়ক কোনেও মূল্য দি কিনিব নোৱাৰে, সেয়েহে সময় অমূল্য ধন।

---

প্ৰশ্ন নং ৬

প্ৰশ্ন: প্ৰাকৃতিক জগতৰ গতি-বিধি লক্ষ্য কৰিও সময় নিৰূপণ কৰা হয় — কেনেকৈ?

উত্তৰ:
প্ৰাকৃতিক জগতৰ গতি-বিধি লক্ষ্য কৰিও সময় নিৰূপণ কৰা হয়।

ছয় ঋতুৰ উদ্ভৱ ইয়াৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। যেনে — গছত কুঁহিপাত ওলোৱা, আমে মলিয়োৱা, ধান পকা, বাঁহে গাজ মেলা আদি ঘটনাৱলীৰে ঋতুৰ পৰিবর্তন বুজা যায়।

জীৱ-জন্তুৰ আচৰণৰ জৰিয়তেও সময় বুজা যায়। কেঁকোৰা গাঁতত সোমোৱা, ভেকুলীৰ মাত, কুকুৰাৰ ডাক ইত্যাদিৰে সময় নিৰূপণ কৰা হয়।

---

প্ৰশ্ন নং ৭

প্ৰশ্ন: ‘নিয়মানুৱৰ্তিতা আৰু সময়ৰ সদ্ব্যৱহাৰ’ বিষয়ে এটি টোকা লিখা।

উত্তৰ:
মানুহে সদায় নিয়মানুৱৰ্তিতা আৰু সময়ৰ সদ্ব্যৱহাৰ কৰা উচিত।

সময় কাৰো বাবে ৰৈ নাথাকে, এবাৰ পাৰ হৈ যোৱা সময় পুনৰ ঘূৰি নাহে। সেয়েহে নিয়ম মতে কাম কৰিলে জীৱনত অসুবিধা নহয়।

সহজকৈ ক’লে, সময়ৰ সঠিক ব্যৱহাৰেই সফলতাৰ মূল চাবিকাঠি।

---

প্ৰশ্ন নং ৮

প্ৰশ্ন: ক) আইৰো বাৰ্তা গংগাৰো যাত্ৰা।

উত্তৰ:
ই অসমীয়া ভাষাত ব্যৱহৃত এটি প্ৰবচন।

ইয়াৰ অৰ্থ হ’ল — এটা কাম কৰিবলৈ গৈ লগতে আন এটা কামো সম্পন্ন কৰা। অৰ্থাৎ একেলগে দুটা কাম সমাধান কৰা।

---

প্ৰশ্ন: খ) ৰাইজে নখ জোকাৰিলে নৈ বয়।

উত্তৰ:
ই এটা প্ৰবচন।

ইয়াৰ জৰিয়তে বুজোৱা হৈছে যে দলৱদ্ধ শক্তিৰে অসাধ্য কামো সাধন কৰিব পাৰি।

---

প্ৰশ্ন: গ) সময়ৰ শৰ মাৰিব নাজানিলে শৰ পহুৰ মঙহ খাবলৈ আশা কৰা মিছা।

উত্তৰ:
ইয়াত সময়ৰ সঠিক ব্যৱহাৰৰ গুৰুত্ব বুজোৱা হৈছে।

যদি সময়মতে কাম কৰিব নাজানো, তেন্তে সফলতা লাভ কৰাৰ আশা কৰা বৃথা।

---

প্ৰশ্ন নং ৯

প্ৰশ্ন: সন্ধি ভাঙা।

উত্তৰ:
শকাব্দ = শক + অব্দ
খ্ৰীষ্টাব্দ = খ্ৰীষ্ট + অব্দ
শংকৰাব্দ = শংকৰ + অব্দ
চৈতন্যাব্দ = চৈতন্য + অব্দ
লক্ষণাক্ৰান্ত = লক্ষণ + আক্ৰান্ত
কল্পান্তৰ = কল্প + অন্তৰ
কৰায়ত্ত = কৰ + আয়ত্ত
মনস্তাপ = মনঃ + তাপ

---

প্ৰশ্ন নং ১০

প্ৰশ্ন: যুৰীয়া শব্দ ব্যৱহাৰ কৰি বাক্য সাজা।

উত্তৰ:
দিন-ৰাতি : দেউতাকে ল’ৰা-ছোৱালী কেইটাৰ ভৱিষ্যতৰ বাবে দিন-ৰাতি একাকাৰ কৰি কাম কৰিছে।

কাৰ্য-কলাপ : তাৰ কাৰ্য-কলাপবোৰ বৰ আচহুৱা।

ঢাৰি-পাটী : ৰাতিপুৱা সোনকালে ঢাৰি-পাটী এৰি পঢ়া-শুনা কৰিব লাগে।

যন্ত্ৰ-পাতি : আজিকালি বেছিভাগ কামেই যন্ত্ৰ-পাতিৰ সহায়ত কৰা হয়।

নাযায়-নুপুৱায় : বিপদৰ দিনবোৰ নাযায়-নুপুৱায় যেন লাগে।

দেশ-বিদেশ : ঘৰতে বহি আজিকালি দেশ-বিদেশৰ বা-বাৰ্তা পোৱা যায়।

শেষ কথা

“সময়” chapterটো কেৱল textbookৰ lesson নহয় — এইটো জীৱনৰ বাস্তৱ সত্য। যদি আপুনি এই SEBA Class 9 Assamese Chapter 7 Answer 2026 | সময় ভালদৰে বুজি লয়, তেন্তে examতো ভাল নম্বৰ পাব আৰু জীৱনতো সফল হ’ব।

মনত ৰাখিব: সময় গ’লেই নাহে, কিন্তু সুযোগ গ’লে দুখ পাম।

যদি আপুনি আন chapterবোৰো এনেকৈ সহজকৈ বুজিব বিচাৰে, মোক ক’ব পাৰে। মই আপোনালোকৰ বাবে আৰু helpful guide লৈ আহিম।